Ayse zorgt voor haar moeder

‘Mijn leven is druk’

Het leven van Ayse Sariaslan (24) ziet er anders uit dan dat van de meeste van haar leeftijdgenoten. Voor Ayse is het normaal dat ze voor haar moeder zorgt, ze is het gewend. Ze klaagt ook niet. Ze wil er zijn voor haar moeder. Maar…. haar leven is druk. Ze vertelt graag hoe het haar lukt om alle ballen in de lucht te houden.

 


Een gewone dag van Ayse? Ze vertelt: “Ik word wakker en kleed me aan. Beneden kijk ik of er nog afwas staat, die zet ik in de vaatwasser. Dan ga ik naar mijn opleiding in Den Bosch. Op school belt mijn moeder een paar keer. Als ik in de les zit, bel ik haar na de les terug. Intussen heeft ze dan vaak al weer 3 keer gebeld. Mijn moeder wil dan weten waar ik ben en hoe laat ik thuis kom. Als ik naar huis ga, bel ik mijn moeder altijd even. Ik vraag of er nog iets nodig is. En dan doe ik meestal boodschappen. Als ik thuis kom, kijk ik hoe het met mijn moeder gaat. Heeft ze gekookt? Als dat niet zo is, kook ik samen met haar. Na het eten ga ik, als ik niet hoef te werken, graag naar mijn kamer om te studeren of te chillen. Maar mijn moeder wil het liefst dat ik naast haar op de bank zit. Een beetje afhankelijk van hoe mijn moeder zich voelt, vul ik dan mijn avond in.”

Ayse is geboren en getogen in Oss. Ze is de jongste van vier en als enige geboren in Nederland. Ze noemt zichzelf een ‘echte Ossche’.
Haar vader kwam in 1977 vanuit Turkije naar Nederland en heeft zijn hele leven gewerkt bij de Unox. In 1987 kwam moeder met haar drie kinderen ook naar Oss. Inmiddels is haar vader (66) gepensioneerd en zijn haar broer en zus getrouwd en wonen op zichzelf. Haar broer van 40 woont nog thuis. Ayse vertelt over haar moeder: “Ze is nu 64 jaar. Ze heeft altijd met veel liefde voor ons gezorgd, ze was er altijd. Zij was de pilaar van ons gezin en daar was ze trots op. Ze was perfectionistisch in het huishouden, dat was haar domein en daaraan ontleende ze eigenwaarde.”

De gezondheid van haar moeder is broos. “In 2013 en 2015 heeft ze enkele TIA’s gehad. Daarnaast heeft ze diabetes, vergeetachtigheid, een hoge bloeddruk. Het is heel complex. Ze durft niet alleen te zijn en gaat niet alleen naar buiten. Ze is vaak duizelig en dat maakt haar angstig. Ik geef haar een briefje met haar adres erop, voor als ze de weg kwijt raakt.”

Vertrouwen 

Ayse vertelt dat ze altijd haar moeder in haar achterhoofd heeft. Bij alle beslissingen die ze neemt, neemt ze haar moeder mee. Dit is een automatisme. “Ik heb een sterke band met mijn moeder. Ze vertrouwt me en dat wil ik niet beschamen. In onze Turkse cultuur hechten we veel waarde aan oude mensen. De moeder heeft veel aanzien en wordt zelfs ‘de levende engel in je leven’ genoemd. Daarnaast heb ik in mijn opvoeding meegekregen: je hebt twee handen; één hand om jezelf te helpen, de andere om de ander te helpen. Als het in je mogelijkheden ligt, hoor je de ander te helpen. En nu zorg ik dus voor haar.

Mijn vader en moeder houden wel rekening met mijn studie. Nu ik stage loop ben ik in de ochtend vaak vrij, dus de doktersafspraken worden in de ochtend gemaakt, zodat ik geen vrij hoef te nemen. En als ik echt niet kan, gaat mijn broer mee.”

Delen 

Maar soms wordt het ook Ayse te veel. Vorig jaar voelde ze zich overbelast, het voelde alsof ze verdronk. “Ik heb dit toen besproken met mijn mentor die mij goed begreep. Het gevoel delen was voor mij op dat moment voldoende. Er zijn ook mensen die dan zeggen: “Je moet gewoon grenzen stellen”. Maar daar heb ik niks aan. Soms heb je gewoon geen keuze en dan is het niet makkelijk om ‘nee’ te zeggen.
Gelukkig zijn haar vriendinnen op de hoogte van haar situatie en haar beste vriendin is ook mantelzorger. “Als ik een avondje moet afzeggen vanwege mijn moeder reageren ze begripvol en zeggen: dan komen wij toch gezellig naar jou!”

Rust 

“Ik vind mijn leven erg druk. Ik probeer alles goed te plannen en daarbij ook rustmomenten te pakken. Dat is voor mij heel belangrijk. Als ik zie dat mijn moeder oké is, ga ik lekker op mijn kamer zitten en dan wil ik ook echt rust.

De zorg voor mijn moeder zie ik als iets extra’s in mijn leven. Het vraagt energie en tijd maar is geen zware last. Iedereen heeft wel iets wat speelt in zijn situatie of gezin. Bij mij is de zorg voor mijn moeder mijn uitdaging in het leven.”


Tips: 

  • Trek aan de bel als het teveel wordt. Wanneer je denkt te verdrinken.
  • Het is oké om af en toe niet oké te zijn.
  • Deel je verhaal met anderen, zoek lotgenoten op. Sommige dingen kunnen niet worden opgelost, maar dan is het toch fijn om het te bepraten. Dat lucht enorm op en dan kun je er vaak weer tegen aan. Als je in je omgeving kijkt, zie je anderen die ook mantelzorger zijn.
  • Probeer je rust te pakken. In je kamer, veilige plek, niet gestoord worden.
  • Blijf leuke dingen doen waar je je op verheugt.
  • Probeer goed te plannen. Ook de rustdagen plan ik in.
Publicatie datum: 1 mei 2018